THINJË
f. kryes. sh.
- Qime të zbardhura krejt në flokë, në mjekër, në mustaqe etj., qime të bardha zakonisht kur njeriu plaket. I kanë dalë thinjat. I është mbushur koka me thinja. I shkuli një thinjë.
- përd. mb. Që e ka qimen si të përhitur në të bardhë (për kafshët). Dele thinjë.
Shprehje
- Më dolën thinjat (më doli mjekra) duke pritur shih te MJEK/ËR,~RA. Më nxori thinjat më mundoi a më lodhi shumë; më plaku para kohe.