TOPIS
kal.
- Mpij tehun e një prese; çmpreh: e topiti sëpatën (thikën).
- I pres dikujt forcat, hovin etj.; e bëj të tërhiqet, e frenoj; v. III (me trajtë të shkurtër përemërore) më lodh; më plogështon (gjumi etj.): e topiti fëmijën.
Fjalor i gjuhës shqipe