TRONDIT
kal.
- Tund dhe lëkund me forcë diçka: tërmeti tronditi shtëpinë.
- fig. Lëkund; prish: ua tronditën marrëdhëniet dypalëshe; / i shkaktoj dikujt një dhembje të madhe shpirtërore; e shqetësoj shumë, e prek thellë: ma tronditi zemrën.
Fjalor i gjuhës shqipe