TRUPAK

m. sh.

Kërcu druri i prerë për zjarr; trup i vogël. E bëri lisin trupakë. Vuri një trupak në zjarr.
përd. mb. I ngjeshur, i rrasët; i trashur, (zakonisht për gjëra të qullëta). Ishte bërë trupak dheu (balta). U bë trupak gjella.