ULUR
If. sh.
- Pjesë si gropë më e ulët në një rrafsh a sipërfaqe. Ka të ulura e të dala në sipërfaqe.
IIndajf.
- Ndenjur në një vend, jo më këmbë; kund. çuar. Rri ulur. Foli ulur.
- Përkulur në një anë, pjerrtas; kund. drejt. E mban kokën ulur.
Shprehje
- Me kokë ulur kokulur. Me shpinë (me kurriz) ulur i nënshtruar, i përulur.