UROKRACI
f.
- Sistem qeverisjeje në rendet shoqërore të tipit shfrytëzues, ku klasat sunduese drejtojnë me anë të një aparati të fryrë e policor funksionarësh të lartë e nëpunësish, që janë të shkëputur nga populli, e vënë veten mbi popullin, nuk e dëgjojnë zërin e tij dhe veprojnë në kundërshtim me interesat jetësore të masave të gjera punonjëse. Burokracia dhe teknokracia. Lufta kundër burokracisë.
- përmb. Tërësia e nëpunësve që bëjnë pjesë në aparatin burokratik të një shteti, burokratët.
- bised. sh. ~, ~TË dhe ~RA, ~RAT. Veprime të panevojshme e të kota, sidomos me anë shkresash; mbivlerësimi i tepruar i anëve formale, zvarritje e punëve nga nëpunësit e aparatit zyrtar, që pengojnë zgjidhjen e shpejtë të çështjeve e dëmtojnë masat punonjëse.