USHTIMË
f. sh.
- Zhurmë ose jehonë e mbytur dhe e fuqishme që vjen nga larg; gjëmim, uturimë. Ushtima e topave (e mitralozit). Ushtima e erës. Ushtima e malit. Përcjell ushtimën Dëgjohet ushtima.
- fig. Jehonë, bujë. Ushtima e fjalimit. Ushtima e veprës së Skënderbeut.