USHTUAR
mb.
- Që është lënë për një kohë të gjatë derisa të humbasë lagështinë dhe të fitojë qëndrueshmëri e fortësi (për drurin). Dru i ushtuar.
- krahin. Që është veshur e është mbajtur për mjaft kohë, i mbajtur. Rrobë e ushtuar.
- fig. Që është i rrahur me jetën, i regjur. Njeri i ushtuar.