USTA
m. sh. bised.
- Mjeshtër që ndreq e që bën sende të përdorimit të përditshëm; njeri që e zotëron shumë mirë mjeshtërinë e vet: ustai i këpucëve (i orëve); dorë ustai; e mësoi zanatin pa usta; / murator: i erdhën ustallarët.
- fig. Njeri i shkathët e i aftë; keq. njeri që punon me dredhi: është usta për ato punë.