USTALLËK
m. bised.
- Mjeshtëria që ushtron ustai, puna e ustait, zanat. Di ustallëk. Mësoi (fitoi) ustallëk. I dha ustallëkun.
- Mjeshtëri e hollë në një punë, aftësi e lartë në një profesion etj. Punë me ustallëk. Duhet ustallëk.
- fig. Dredhi, djallëzi. Ia punoi me ustallëk.