VARRICË
f. sh. krahin.
- Turrë drush; stivë, grumbull; deng, vandak. Varricë drush. Varricë shkarpash. Varricë me fshesa (me misra). I bëri varricë. Druri i shtrembër prish tërë varricën. fj.u.
- Përd. ndajf. Grumbull, stivë. U bënë varricë.
Fjalor i gjuhës shqipe