VËNGËR
Imb.
- Që i ka sytë të shtrembër, që sheh shtrembër (për syrin): njeri i vëngër; sy të vëngër.
- fig. Që shpreh inat, keqdashje a dyshim: shikim (vështrim) i vëngër.
- fig. I ngatërruar: punë e vëngër; / ters: plak i vëngër.
IIndajf.
- Me sytë shtrembër, shtrembër: sheh vëngër.
- fig. Me inat, me keqdashje a me dyshim: e shihte vëngër.