VËRSHOJ
jokal.
- v. III del me vrull uji i një lumi, i një përroi etj. dhe përmbyt vendin përreth; shpërthen; rrjedh çurg (për një lëng etj.): vërshoi Shkumbini; vërshoi nafta; i vërshuan lotët.
- kryes. sh. fig. Shkojmë diku me vrull, derdhemi valë-valë; v. III vijnë si valë, shfaqen me vrull (për mendimet, ndjenjat etj.): vërshuan njerëzit në rrugë (në stadium); i vërshuan kujtimet; vërshuan kërkesat.