VEGJË
f. sh.
- kryes. sh. Vegël e madhe prej druri, me katër këmbë dhe me pajisjet e nevojshme, që përdoret nga një njeri për të endur pëlhurë ose qilima, avlëmend; tezgjah. Krehri i vegjës. Punon në vegjë. Ngrehu (vuri) vegjët. Bën vegjë end, bën pëlhurë.
- Vjegë, vegë.