VENOM
m. sh. hist.
- E drejtë zakonore e pashkruar, që vepronte në një krahinë a në disa krahina dhe ruhej e zbatohej nga të gjithë; përmbledhje a tërësi rregullash, normash e zakonesh të pashkruara, që ruheshin e zbatoheshin nga të gjithë, kanun. Vendosën një venom.
- E drejtë e veçantë që gëzonte dikush sipas kanunit.