VETËTITËS
mb. libr.
- Që ndriçon me një dritë të fortë, vezullues. Shkëlqim vetëtitës.
- Që shkëlqen nga bardhësia a nga pastërtia.
- Që shpreh qartë një ndjenjë të fuqishme, që ndrit e shkëlqen fort nga një ndjenjë e fuqishme. Vështrim vetëtitës. Me sy vetëtitës.