VETËVRASËS
mb.
- Edhe si em. që vret veten (zakonisht për të dëmtuar armikun a për qëllime terroriste): pilot vetëvrasës.
- Që kryhet a që organizohet nga dikush, i bindur se do të vritet edhe vetë (për një sulm etj.): shpërthim vetëvrasës.
- Shumë i dëmshëm e i rrezikshëm për jetën ose për interesat e vetë atij që bën; shkatërrimtar; vdekjeprurës: veprim vetëvrasës; politikë vetëvrasëse.