VETMUAR
mb.
- I vetëm, i ndarë nga të tjerët; që gjendet larg dhe është i veçuar: shtëpi e vetmuar; fshat i vetmuar.
- Edhe si em. që jeton larg të tjerëve e pa lidhje me ta, që jeton në vetmi; vetmitar: plak i vetmuar; ishte (jetonte, ndihej) i vetmuar.