VETO
f. sh. libr.
- E drejta e një organi të lartë, e kryetarit të shtetit etj. për të hedhur poshtë një vendim ose për të ndaluar zbatimin e tij; e drejta e çdo anëtari në një organizatë ndërkombëtare për të penguar marrjen e një vendimi, miratimin e një dokumenti etj.: e drejta e vetos; përdori (vuri) veton; vë veton (në diçka a për diçka) (fig.) shprehet prerazi kundër diçkaje; përdor të drejtën për ta kundërshtuar e për ta ndaluar.