VETVETE
f.
- Edhe si përem. vetja e vet, vetja (kur përdoret për përforcim): kërkesat ndaj vetvetes; përsërit vetveten thotë atë që ka thënë më parë, nuk thotë gjë të re; i dashuruar me vetveten (keq.); u tregua vetvetja; në vetvete në thelb; nga ana e vet.