VRERTË
m. sh.
- Që ka helm, i helmit, i helmuar. Shigjetë e vrertë.
- fig. Shumë i zymtë e i ndrysur, shumë i hidhëruar, i pikëlluar, i helmuar; shum ëi zemëruar, plot urrejtje. Me fytyrë të vrertë. Me zemër të vrertë. Vështrim i vrertë.
Fjalor i gjuhës shqipe