VRUGËT
mb.
- I mbyllur, jo i hapur (për ngjyrat); në ngjyrë të murrme a të errët; i zymtë, i errësuar, i nxirë. Bojë e vrugët. Qielli vrugët.
- fig. I ngrysur, i vrenjtur në fytyrë, i zymtë. Njeri i vrugët. Me fytyrë të vrugët. Dukej i vrugët.
Fjalor i gjuhës shqipe