VRUGUAR
mb.
- Që e ka zënë vrugu, që është prekur nga vrugu. Gjethe (bimë) e vruguar.
- I vrenjtur, i errësuar (për qiellin etj.). Qiell i vruguar.
- fig. I nxirë, në fytyrë nga hidhërimi, nga zemërimi, nga një turp a nga një e keqe tjetër; i ngrysur. Me ballë të vruguar. Me fytyrë të vruguar.