VUAJTUR
mb.
- Që ka hequr shumë, që ka vuajtur gjatë jetës së tij; që shpreh vuajtje. Njeri i vuajtur. Familje e vuajtur. Popull i vuajtur. Me pamje të vuajtur. Dukej i vuajtur.
- Që ka parë shumë në jetë, që ka përvojë të madhe, i regjur, i kalitur; Plak i vuajtur. Ishte i vuajtur.