XANXË sh
f.
- Huq i keq, ves; e metë cen. Njeri me xanxa. Mushkë me xanxa. E ka një xanxë. E ka xanxë rakinë. I ka mbetur një xanxë.
- Brengë, hidhërim; hall i madh, që nuk tregohet. Ai ia di xanxën. Kish një xanxë që po i luante mendja.
- Veprim i keq, prapësi. Nuk bëri ndonjë xanxë.