ZABIT
m. sh.
- vjet. Oficer. Zabit turk. Zabitët e mbretit. E bënë zabit.
- keq. Oficer i egër, i vrazhdë e i paditur, oficer i pashpirt që shtyp dhe mundon popullin. Është oficer i popullit, s`është zabit. Sillet si ndonjë zabit. Iku koha e zabitëve.
Fjalor i gjuhës shqipe