ZËNË
Imb.
- Që është zënë; jo i lirë, jo i ngeshëm: rrugë e zënë; me duar të zëna; ditën e kam të zënë.
- bised. I pasur: është nga një familje e zënë.
IIndajf.
- Duke qenë i zënë me punë; kund. lirshëm: e gjeti zënë.
Shprehje
- (Nuk di) kë të zë e kë të lë s'di nga t'ia nis më parë, s'di ç'të zgjedh më parë; më ka zënë (atje) ku s'rrëfehet më ka kapur në vend të keq, në vete; jam shumë ngushtë, e kam punën keq.