ZHARG
Im.
- Lëkura që heq gjarpri në pranverë, kur i del e reja. Zhargu i gjarprit. E la zhargun në ferrë.
- Lëkurë kafshësh e nderë, që i vihet përsipër arkës së lahutës. I vë zhargun lahutës.
- Lëvorja e drurit. Zharg shelgu. I heq zhargun.
- mospërf. Veshja e sipërme, rrobat e trasha. E hoqëm zhargun e dimrit.
IIndajf.
- Zvarrë. E hiqte këmbën zharg. E tërhoqi drurin zharg. U hoq zharg rrëzë kodrës.