ZHAVORR
m. sh.
- vet. nj. Rërë e trashë e përzier me gurë të vegjël, që gjendet zakonisht në brigjet e në shtratin e lumenjve dhe që përdoret në ndërtim, për të shtruar rrugët, për të përgatitur beton etj. Zhavorr lumi. Digë prej zhavorri. Dy kamionë me zhavorr. E shtruan (e mbushën) me zhavorr.
- gjeol. Shtresë toke e përbërë nga gurë të vegjël të përzier me rërë, me dhe etj. Shtresë zhavorri.
- Ngarkesë (zakonisht thasë me zhavorr a me rërë) që vendoset në anije a në mjete të lundrimit ajror për të krijuar baraspeshën e nevojshme, balast.
- fig. Gjë që s’ka vlerë në vetvete, peshë e tepërt