ZHDAVARITET
vetv.
- Shpërndahet andej-këtej, përhapet; davaritet. Tymi (mjegulla) u zhdavarit. Retë filluan të zhdavariten. Errësira po zhdavaritej ngadalë.
- fig. I largohet a i zhduket dikujt një ndjenjë, një mendim etj., zakonisht i rëndë; shuhet; davaritet. Iu zhdavarit dyshimi (mërzia, hidhërimi). Iu zhdavariten shpresat.
- Pës. e ZHDAVARIT.