ZHËNGË
f. sh.
- Gjiri i bagëtisë i mbushur me qumësht; gjëndër qumështi në gjirin e bagëtisë. Lopa ka zhëngë të mirë. Mos ia vra zhëngat!
- Kulloshtër, qumësht shumë i trashë. Qumështi doli zhëngë.
- Zhapë mishi; pjesë lëkure që i varet kaut në gushë; lapër. U bë si zhëngë.
- fig. keq. Njeri i bërë si zhabë. Erdhi zhënga.