ZHEZHITET
vetv.
- Ngjitet në fund të enës dhe digjet, ciknoset (gjella, qumështi etj.). U zhezhit gjella (qumështi, qulli).
- Ndizet ndër vete, prishet (për plehun, për miellin a bereqetin etj. kur nuk ajrosen); myket. U zhezhit plehu. Misri i lagët zhezhitet.
- Pës. e ZHEZHIT. ZHEZHITË f. Zhezhi, ciknë.