ZHYTUR

mb.

Që është zhytur në diçka, që është kredhur; që është fundosur diku.
Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit. I zhyturi s’është larg nga i mbyturi. fj.u. ZHARGOHEM vetv. bised. 1. Hiqem zvarrë, zvarritem.
Pës. e ZHARGOJ.