ZOTËRIM
m. sh.
- Veprimi dhe gjendja sipas kuptimeve të foljeve ZOTËROJ, ZOTËROHEM. Zotërimi i vetvetes.
- Pronë (tokë, pyje etj.) e dikujt; sundim. Zotërimet e Kastriotëve. E ka nën zotërim. Shtriu zotërimet e tij. Ia morën zotërimet.
Fjalor i gjuhës shqipe