ALTAR
m. sh.
- vjet. Rrasë mbi të cilën në kohët e lashta u bëheshin flijime perëndive sipas paragjykimeve; therore.
- fet. Tryezë e gjerë në një të ndarë në pjesën lindore të kishës, ku bëhen shërbesat me të rëndësishme e ku mbahen sendet kryesore që përdor prifti (në vendet ku vepron kisha e krishterë).
- fig. Simbol i sakrificës dhe i flijimit. Altar i atdheut. Në altarin e lirisë.