BIRUES
Im. sh.
- zool. Emër i disa kandrrave dëmtuese, larvat e të cilave shpojnë vrima në pemët. Biruesi i fikut. Biruesi i ullirit. Biruesi i hardhisë. Biruesi i kumbullës.
- keq. Ai që fut hundët kudo, ai që përzihet në punët e të tjerëve; biramel. Birues i keq.
IImb.
- Që bën vrima; që shërben për të hapur vrima. Krimb birues. Kunj birues.