Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    BUBUTIJ

    jokal.
    1. Thërres fort a ia bëj «bubu» me zë të lartë; ulërij për shkak të një dhembjeje, të një vuajtjeje, të një fatkeqësie të papritur a të një shqetësimi të madh. Bubutinte e ulërinte.
    2. shih BUBULLON
    3. Bubutin tërë pylli.