BUN
m. sh.
- Kasolle e vogël, e mbuluar me dërrasa e me gjethe, që ngrenë barinjtë në stanet ku bjeshkojnë, tëbanë; vatha e dhenve në bjeshkë; shtëpi e ulët e ndërtuar me gurë të palidhur me gëlqere.
- Fole kandrrash. Buni i mizave të dheut. Bun grethi.
Fjalor i gjuhës shqipe