DOÇE I
f. sh.
- vet. nj. Lojë fëmijësh me disa veta, njëri prej të cilëve përpiqet të hedhë një koçan misri a një copë të vogël druri të rrumbullakosur në një gropë që ruhet me shkopinj nga lojtarët e tjerë. Doçja luhet me shkopinj të gjatë.
- Koçan misri ose një copë e vogël druri e rrumbullakosur, që përdoret në këtë lojë. Me doçe në dorë. Mori (hodhi, goditi) doçen. I ra doçes.
Shprehje
- E qiti në doçe e nxori pa gjë, e nxori pa pjesë, e la me gisht në gojë. Ka gjetur shkopi doçen keq. shih te SHKOP,~I.