DUALIZËM
m.
- filoz. Doktrinë, e cila pohon se bota dhe të gjitha dukuritë e kanë burimin te dy baza fillestare, që mohojnë njëra-tjetrën (te materia e ideja, te qenia e ndërgjegjja); kuptimi i botës sipas kësaj filozofie; / fet. besimi se ekzistojnë dy baza fillestare (e mira dhe e keqja, trupi e shpirti, tokësorja e qiellorja); kund. monizëm.
- libr. Qenia e dy gjërave, e dy cilësive a e dy anëve të ndryshme, që bien ndesh me njëra-tjetrën: dualizmi i një personazhi (let.).