Kalo te përmbajtja
Fjalor Shqip

Fjalor i gjuhës shqipe

    DUMAN

    m. vjet.
    1. Re e dendur tymi, pluhuri etj.; mjegull; tym. Duman i madh. Duman pluhuri. I mbuloi dumani. Çau nëpër duman.
    2. përd. ndajf. Si re e dendur tymi, pluhuri etj.; gjithë tym a pluhur. Ngrihet duman tymi (pluhuri). E lëshon (e nxjerr) tymin duman. E çonte dëborën duman. Ishte bërë dhoma duman. E bëri vendin duman.

      Shprehje

      • U bë duman (tym) shih tek TYM,~I. I jap një duman shih te JAP. Me sytë duman me sytë të mjegulluar a të veshur.