FLAKËROJ
Ijokal.
- v. III merr flakë; lëshon flakë: flakëroi zjarri.
- v. III. lëshon një dritë të fortë e të menjëhershme; edhe fig. shndrit: flakëronin shkëndijat; i flakëronte fytyra.
- Edhe kal. v. III përflak; skuq shumë; kuqëlon: flakëronte horizonti; dielli e flakëroi qiellin.
- v. III fig. zien, vlon.
- Edhe fig. i jap një shuplakë.
- fig. Shkalloj.
IIkal.
- Flak.
- jokal. Vërsulem; largohem menjëherë: flakëroi e s'u pa më me sy.