FLUTURAK
mb.
- Që fluturon, fluturues (për zogj e kandrra). Zog fluturak. Mizë fluturake.
- fig. I shpejtë e i shkathët (për një njeri).
- fig. Që ikën shpejt, që nuk zgjat shumë, që fluturon (për një ndjenjë, për një mendim etj.). Gëzim fluturak. Lumturi fluturake. Mendim fluturak.
- si em. ~, ~U m. sh. ~Ë, ~ËT. Zog; kandërr që fluturon. Fluturak i bukur. Lloje fluturakësh. Emra fluturakësh.