GËRDALLË
f. sh.
- Kalë i vjetër dhe i dobët sa i duken kockat. Gërdallë e vjetër. Kishte hipur mbi një gërdallë.
- fig. shar. Njeri me trup të gjatë dhe shumë të dobët; njeri i plakur dhe shumë i dobët. Gërdallë e gjatë. Gërdallë plakë.
- fig. Diçka e vjetruar dhe e shkatërruar që nuk vlen më; diçka pa vlerë.
- Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit. Kalë gërdallë. Shtëpi gërdallë. Makinë gërdallë. Tokë (arë) gërdallë.