GËRDEC
m. sh.
- bot. Shkurre e vogël, me lule të bardha si vile dhe me gjethe të trasha, që përdoren në mjekësinë popullore.
- Si mb., edhe fig. i ngurtë e i fortë; kallkan: mish gërdec mish i fortë, i pazier a i papjekur mirë; u gdhi gërdec (dikush) u gdhi i ngrirë (i vdekur).