GRIGJË
f. sh.
- Tufë dhensh; kope. Grigjë dhensh. Ruan (kullot) grigjën.
- fet. vjet. Tërësia e besimtarëve të krishterë të një fshati, krahine etj.
- përd. ndajf. Tufë; me shumicë. U bënë grigjë limonët sivjet.
Shprehje
- Si vathë pa grigjë shih te VATH/Ë,-A.