HARKOHEM
vetv.
- Përkulem dhe bëhem si hark, marr trajtën e harkut; vet. veta III. Vjen si hark, lakohet. Iu harkua trupi. U harkuan drurët. Janë harkuar shkallët. Iu harkuan vetullat.
- vet. veta III. Kthen si hark, dredhon, merr kthesë, harkon. Harkohet udha (lumi). Harkohet bregu. Harkohet ylberi.
- Pës. e HARKOJ.