HEQËS
Im. sh.
- anat. Eshtër e lakuar që bashkon kockën e gjoksit me supin; shpori i shpendëve.
- Peshore, kandar.
IIm. sh.
- Ai që heq diçka: heqësi i tullave.
- Lloj thike me majë të përkulur, që përdoret për të gdhendur në dru.
- usht. Kunj i vogël metalik, që mban gjilpërën e shkrepjes: heqësi i granatës.
IIImb.
- Edhe si em., heqkeqës; i vuajtur: njeri heqës.