HOLLUES
Im. sh.
- Tëhollës, petës. Tëholl me hollues.
- tek. Pajisje e posaçme që përdoret për të holluar një lëndë. Holluesi i melasës.
- tek. Lëndë që përdoret për të holluar shtresat e brendshme gjatë shpimit të puseve të naftës; lëndë që i shtohet një përzierjeje për ta holluar. Holluesi i puseve. Holluesi i bitumit. Përdor holluesit.
IImb.
- Që shërben për të holluar diçka, që hollon. Lëndë holluese.