INATOSUR
mb. bised.
- Që ka humbur gjakftohtësinë, durimin etj., i zemëruar, i nxehur. Fliste (thërriste) i inatosur. Ishte i inatosur. E pashë të inatosur.
- Që shpreh pakënaqësi, zemërim, urrejtje, armiqësi etj.; që shpreh inat, me inat. Britmë e inatosur. Zë i inatosur. Fytyrë e inatosur.